Sapa

Hallo

nou na het ontbijt zijn we naar de plek gegaan waar Yen ons zou komen halen. We zijn eerst even met haar naar de markt gelopen en daarna begon de klim richting haar dorp. We zouden ongeveer 3 uur onderweg zijn. Tijdens de wandeling kon Yen best veel vertellen over haar stam. Zij heten de Black Mongs. Er leven heel veel bergstammen rondom Sapa. Allemaal hebben zij hun eigen klederdrachten. De wandeling was mooi. We kwamen langs allemaal dorpen midden in de bergen. Als je ziet hoe de mensen hier leven.....moeilijk te bebrijpen eigenlijk. Zo ontzettend primitief. Overal onderweg liepen zwijnen, kippen, eenden en honden rondom de dorpshuisjes. Daartussen renden de kindjes op blote voetjes door de modder. Omdat het hier best hoog is....is het ook redelijk fris. Ik vond het dan ook rot om te zien dat die kindjes niet veel aan hebben. Rond 14 uur kwamen we aan bij het dorp van Yen....we liepen een stukje bergop langs een houten huisje en toen kwam er nog een huisje in zicht. Dit is mijn huis zei Yen. Mijn god dacht ik. Zoiets primitiefs heb ik zelden gezien. Jullie moeten de foto's maar bekijken. Ik weet gewoon niet goed hoe ik het moet omschrijven. Het huis is gemaakt van houten planken. Binnen ligt er geen vloer....gewoon koude aarde van de berg. Er stonden een paar kleine lage houten bankjes om op te zitten. In een hoek was een klein kampvuurtje met daarboven een pan....de keuken. Er stond ook een soort van houten bed....nou ja vier poten met daarboven een plank....geen matras niks, alleen een deken. Mam en ik gingen buiten zitten op een van de lage bankjes. Perplex keken we om ons heen. We hoorden Yen en haar man een provisorische kamer in elkaar zetten. Om een bed hadden ze een zeil gespannen zodat wij daar konden liggen. Maar er lag geen matras op het bed. Alleen twee dekens. Zij zouden met zijn 5en op het andere bed gaan liggen. Yen heeft drie kinderen Van 5, 3 en 1. Ze waren zo lief en gastvrij voor ons. Maar dit hadden we niet verwacht. Buiten het huisje liep een groot zwijn met 9 kleintjes. Yen vertelde trots dat het zwijn een huwelijksgeschenk van haar moeder was geweest. Overal renden kippen en kuikens rond. En er was ook nog een hond. en dan die drie mooie kindjes. Maar ohhhh zo vies en met blote voetjes en grote snottebellen. We moesten dit even allemaal laten bezinken dus zijn we gaan wandelen. Uiteindelijk zijn we drie uur weg geweest. Onderweg kwamen we steeds dorpelingen tegen en dieren en kindjes de omgeving was erg mooi. Al was het hier wel wat mistiger. Toen we terug kwamen gingen we binnen bij het vuurtje zitten. Yen kookte voor ons terwijl ze haar kleinste kind continu op haar rug in een deken droeg. We aten uit kleine kommetjes rijst, noodles en aardappelen. Na het eten vroeg mam waar ze naar de wc kon. Overal zei Yen. Ze bedoelde dus buiten het huis. We mochten gewoon een plek zoeken op het stuk land rondom het huis. Een toilet en stromend water was er niet....laat staan warm water. Dat kennen ze hier al helemaal niet. Yen zei dan ook dat ze zich niet vaak wast, o dat er geen warm water is. Natuurlijk weet ik dat er mensen zijn die primitief leven....maar als je er zo mee wordt geconfronteerd. Ik werd er steeds stiller van. En dan die kindjes op blote voeten. En die kleren....zo vuil! Maar van wassen is daar geen sprake. De kindjes gingen gewoon hup zo weer naar bed....helemaal vies. Wij zijn na het eten ook naar bed gegaan. Het was donker en het werd steeds kouder. snel zijn we met een zaklamp naar buiten gegaan om een plek te zoeken om te plassen. Mam was bang voor het zwijn.....we hebben wat afgelachen daarbuiten...alhoewel het huilen stond ons nader dan het lachen. En dan dat bed......ik heb nog nooit zo hard gelegen. Hoe komen we de nacht door dachten we....ook omdat we al om 20 uur op bed lagen. Het is heel erg maar we waren zo blij dat we de volgende dag weer naar Sapa konden. Het was steenkoud daar en het bed kei hard. Dit heb ik nog nooit meegemaakt! En ik wil dit eigenlijk nooit meer mee maken. Ik snap dat Yen tegen ons zei dat we bij haar thuis het echte leven zouden zien. Omdat als je via een agency boekt op een toeristische plek slaapt met meer comfort. Maar ik vond dit toch wel heel erg confronterend. Yen bewoog zich in haar huis alsof dit leven de normaalste zaak van de wereld is. En natuurlijk is dat ook zo voor deze mensen. Maar ik vind het niet te bevatten. Ik heb al aardig wat gezien in mijn leven.....maar dit zal ik nooit maar dan ook nooit meer vergeten! Het was een onvergetelijke ervaring. Tot morgen.....

ciao

stamattina siamo partiti con Yen. La caminata verso il suo villaggio durava circa 3 ore. Era una bella caminata. Yen parlava per strada della sua gente. Lei fa parte del gruppo Black Mong. Nelle montagne intorno a sapa vivono tanti gruppi indigini. Tutti hanno il loro vestiti tradizionali. durante la passegiata passavamo dei villaggi. Vedevi bambini con i piedi nudi a correre intorno le case. In mezzo a gli bambinu vedevi maiali, cani, galline, ocche....veramente una vita primitiva! Dopo tre ore siamo arrivati nel villaggio di Yen. Caminavamo un po in su...passavamo un altra piccola casa di legno e poi su una collina cera un altra casa di legno. Yen dicceva...questa e la mia casa. Eravamo veramente stupite! Guardate le foto perche e difficile descrivere cosa vedavamo. Si sapevo che doveva essere primitivo.....ma cosi!! La casa era tutto di legno...non cera pavimento in casa, soltanto la terra della montagna. Cerano due ho tre piccoli sgabelli per sedersi e basta. Poi cera un piccolo fuoco con una pentola...la cucina! Poi cera un letto.....vabe...non era proprio un letto ma un pezzo di legno su quatro zampe. Materasso non cera solo una coperta. Yen diceva che lei e la sua famiglia dormivano qui.....per cio in 5 su questo letto. Lei, suo marito e tre bambini di 5,3 e 1 anno. Io e la mama ci siamo messi un po fuori per riflettere tutto quello che vedavamo. Intanto Yen e suo marito stavano preparando il nostro posto per dormire. Anche un specie di letto senza matterasso con una coperta! Per darci un po di privacy hanno sbaricato il letto con un pezzo di plastica....guardate le foto. Veramente dolce questa gente...ma veramente eravamo perplessi. Poi quel bambini bellissimi ma sporchissimi. A piedi nudi...e faceva freddo....vestiti veramente sporchi e sempre questa candela fuori dal naso.....veramente fa male al cuore vedere queste scene! Poi Yen ci racontava fiera che il grande maiale che vedavamo fuori era stato un regalo da sua mama quando si sposava. Io e la mama abbiamo deciso di farci una passegiata. Volevamo andare via da li per un po. Siamo rimasti via 3 ore. La passegiata era bella. Passavamo altri vilaggi e la vista da le montagne e veramente bella. Quando siamo tornati ci siamo messi vicino al fuoco. Yen cucinava per noi....e sempre aveva su la sciena il suo figlo di 1 anno. Abbiamo mangiato su un piccolo tavollino da piccole ciotolle. Riso, noodles e patate. Poi la mama doveva andare in bagno. yen ci diceva....il mio giardino e il bagno. Non abbiamo aqua che scorre e neanche aqua calda. Di nuovo eravamo perplesse. Yen ci diceva che lei non si lavava spesso perche nn hanno acqua calda. E li nelle montagne spesso fa freddo...percio lavarsi con acqua fredda di certo non e possibile diceva lei. Allora dopo mangiato io e la mama siamo ucciti fuori per fare la pipi. Ci siamo portati dietro la pila perche era veramente buio li. La mama aveva paura che veniva li il maiale.Abbiamo riso tanto li fuori. Tutti sembrava cosi assurdo. Nn volevamo pensare a la notte davanti a noi. Faceva cosi freddo! Poi il letto era durissimo! Come dovevamo passare questa notte....poi pensare che questa gente vive cosi. Veramente dificile da capire e credere. I bambini andavo a letto cosi.....sporchi come erano....sotto solo una coppertina! E grave da dire.....ma noi siamo grati che domani possiamo tornare a Sapa! Perche a me costa tanta energia vedere questa vita. Yen e cosi brava....e lei parla della sua vita molto normalmente...come se fossi normalissimo la sua vita. E si lo so che per lei e normale....ma per me e assurdo vederla questa vita di questa gente....e molto dura da accettare. Si capisco che yen ci diceva che dormire da lei faceva vedere bene come vive lei e la sua gente....perche se avevamo prenotato un trekking tramite una agencia dormivamo in un posto molto piu normale per noi....addatta a gli turisti. Percio da una parte sono contenta che sono andata con Yen.....pero e stata una esperienza anche molto dura. Una esperienza che non ho mai visuta prima cosi! E stata una eseperienza veramente incredibile!

Sapa

Hallo weer

vanmorgen zijn we om 9 uur opgestaan...we waren erg blij om te zien dat het mooi weer was. Sapa staat namelijk bekend om de mist die er vaak hangt. We zijn rustig het stadje ingelopen en voelden ons meteen thuis. Het is hier prachtig....hele hoge bergen en al die mensen in hun traditionele klederdrachten. Echt super om te zien! Twee vrouwtjes van de Mong stammen spraken ons aan. Ze spreken redelijk goed engels moet ik zeggen. We vertelden dat we graag een trekking wilden maken in de bergen rondom Sapa en daarbij het leven van de mensen in de bergen wilden aanschouwen. Zij vertelden ons dat wij bij hun thuis mochten komen slapen in de bergen en dat zij ons de omgeving zouden laten zien. We zouden dan niet via een touroperator boeken.....maar gewoon met hun de trekking gaan maken en daar in het dorp in hun huis slapen. Of nou ja...Yen...zo heette een van de vrouwtjes...vertelde ons dat wij dan bij haar thuis zouden slapen. Het leek ons wel een erg leuk idee om echt eens iets heel lokaals te doen, dus we stemden toe! Morgen worden we om 9 uur opgehaald door Yen en gaan we lopend naar haar dorp in de bergen. Tussen de middag hebben we lekker gegeten in Sapa en de rest van de middag hebben we een wandeling gemaakt in en om Sapa. S' avonds zijn we traditioneel vietnamees hotpot gaan eten. Je krijgt dan een pannetje met bouillion en groentes en je krijgt daarnaast nog andere groenten om zelf in de pan te doen en eten maar.....heerlijk....je kunt er ook vlees of vis bij kiezen. Na het eten zijn we lekker naar bed gegaan....we zijn erg benieuwd naar de dag van morgen.

ciao a tutti

stamattina ci siamo alzati a le 9. Eravamo molto contenti di vedere che il tempo era bello...perche Sapa e molto famosa per la nebbia che ce quasi sempre qui. Dopo la collazione siamo andati in paese. Ci siamo innamorati subito di sapa. Le montagne qui sono altissimi e la gente indigina con il loro vestiti in tutti i colori e veramente bello da vedere! Mentre caminavamo due donne indigine comminciavano a parlare con noi. Una si chiamava Yen e parlava abbastanza bene l'inglese. Chiedeva se volevamo fare delle caminate in montagna e vedere come vive la gente li. si....noi volevamo tanto fare un trekking e vedere come vive la gente. Yen ci diceva che potevamo venire con lei e dormire a casa sua. Cosi eravamo sicuro di vedere qualcosa di veramente lokale. Se andavamo in un agencia.....si.. potevamo anche fare dei trekking e dormire nei villagi.....pero sarebbe stato molto piu turistico. Percio abbiamo detto di si a Yen. Domani lei ci viene a prendere a le 9. Nel pomeriggio abbiamo caminato intorno a Sapa. A la sera siamo andati a mangiare in un ristorante vietnamese. Veramente buonissimo. La cosa che abbiamo mangiato si chiamava hotpot. Ti portano una pentola in due. Dentro ce brodo e poi tu ti metti verdure e carne o pesce. Dopo mangiato siamo andati quasi subito a letto.....chissa cosa ci porta la giornata di domani...siamo curiose!

Dien Bien Phu

Hallo weer,

nou om 6.45 uur liepen we naar de straat waar de bus naar vietnam langs zou komen rijden. En warempel hij stond er. In de bus moesten we een kaartje kopen. De weg naar de grens met Vietnam was adembenemend mooi! Die bergen en die diepe dalen....geweldig gewoon! De grensformaliteiten bij de grens gingen snel.....om Laos uit te komen. Daarna moesten we nog 5 km rijden naar de vietnamese grens. Hier ging alles ook redelijk snel. Om 12 uur kwamen we aan in Dien Bien Phu. Een vies druk stadje vonden wij het. We wilden zo snel mogelijk de bus pakken naar Sapa in het noorden van vietnam. De Bus zou pas die avond om 17.30 vertrekken. Dus we moesten nog een hele middag doorbrengen in dit stadje. Hier sprak ook weer helemaal niemand engels. Ook waren er amper toeristen te bekennen. Op het busstation bij een viezig tentje waar een heel lief vrouwtje werkte mochten we Voor een klein bedrag onze tassen achterlaten. We hebben daar ook een broodje gegeten. We waren bang maar ook hongerig en uiteindelijk smaakte het echt lekker. Daar zaten we dan op krukjes tussen de vietnamese mannen die een of andere rare pijp aan het roken waren. Ze keken en lachten naar ons. wij lachten en knikten maar terug. Op het station gebeurde ook van alles. Er werd van alles boven op bussen geladen. Kippen, tafels, manden, stoelen...je keek je ogen uit. We zijn nog even het stadje in gelopen. Er was een grote markt. Waaronder een vismarkt.....bah wat stinkt dat toch. Groente en fruit, vlees, kleding en noem maar op. Ook zo zielig al die kippen, duiven en poesjes in kooien. Maar ja wat doe je eraan. We hebben in een klein tentje bij een lief vrouwtje ook weer een kokos gedronken en iets lokaals....wat overigens heel lekker was. Het vrouwtje sprak ook geen engels maar ondanks dat was ze zo lief. We kregen nootjes en drinken terwijl we daar zaten...zomaar! Daarna zijn we weer terug gelopen naar het busstation. bijna meteen konden we onze slaapbus in....wat een horrorervaring. De ligstoelen zijn echt te klein voor ons westerlingen. En erg hygienisch zijn de vietnamezen niet. We waren met nog twee anderen de enige buitenlanders. Om 18 uur vertrokken we. Om 21 uur stopten we bij het meest vieze restaurant dat ik ooit heb gezien. En om 4 uur snachts werd ik hard wakker geschut met de mededeling dat we in sapa waren. Voor we het wisten stonden we midden in een dorp midden in de nacht! Tja....en wat nu.....ze hadden ons verteld dat we om 7 uur in sapa zouden zijn. We zijn maar gaan lopen en gelukkig vonden we best snel een hotel dat open was. Het vrouwtje was ook erg aardig. We konden gelukkig ook heerlijk warm douchen en we zijn meteen ons bed ingedoken dat werd verwarmd door een electrische deken. Tot morgen allemaal....

ciao di nuovo

a le 6.45 siamo andati al posto in paese dove doveva passare il bus per vietnam. e hallelujah...il bus era proprio li. il biglietto lo dovevamo comprare nel bus. Il viaggio era bellissimo...montagne altissime e valli verdissimi! Veramente un spetacolo. Siamo passati la dogana senza problemi.a mezzogiorno siamo arrivati a Dien Bien Phu. una cittadina brutta. Volevamo prendere il bus per sapa al piu presto possibile. pero il primo bus parti a a le 17.30. Percio ci tocava passare il pommeriggio li. A la stazione dei bus cera ua piccola staletta dove una signora vendeva panini e bibite. Nn so come, ma siamo riusciti a spiegare questa signora che volevamo visitare la citta, ma che nn ci volevamo portare dietro gli zaini. Per un po di soldi lei li teneva li. Abbiamo mangiato un panino nel suo negozio. Avevamo un po di paura, perche pulito nom era li. Ma il panino era molto buono. Mentre mangiavamo eravamo seduti su queste sedie di plastica. In mezzo a gli vietnamesi che si fumavano una specia di pipa. Ci guardavano e ridevano....e anche noi guardavamo e ridavamo. Nn cerano altri turisti percio eravamo interessanti. Vedevi anche succedere di tutto. Caricavano di tutto su gli pulman. Sacetti, galline, tavoli e sedie. Veramente di tutto. Dopo un po siamo andati a fare una passegiata. Cera u mercato dove vendevano di tutto. Perche eravamo gli unici turisti ci chiamavano dapertutto. Vedevi pesce, vercure, frutta, vestiti proprio di tutto. Anche gabie piene di galline, piconi e anche gatti. Brutto da vedere..pero cosi ci fai. E la vitta. Da un altra signora abbiamo bevuto succo di coco e un altra bibita vietnamese. A me piace provare di tutto. Era buonissima la bibita. Anche questa signora era cosi simpatica! Poi siamo tornati a la stazione per prendere il bus della notte. Pero che esperienza brutta. Il lettini sono troppo piccoli per noi europeani. Poi cerano solo due altri turisti, gli altri pasegeri erano vietnamesi. Che gente sporca!a le 18 siamo partiti e a le 21 ci siamo fermati per mangiare. Non ho mai visto un ristorante cosi sporco in vita mia! Poi a le 4 di notte mi svegliavano bruscamente e dicevano....siamo a Sapa! E ci butano cosi fuori il bus. A noi ci avevano detto che non arivavamo prima delle 7 a sapa. E ecco ci qui. A le 4 della mattina in mezzo ad un paese nel buio pesto. Ci siamo messi a caminare e menomale abbiamo trovato un hotel che era aperto. La signora ers gentilissima. Ci abbiamo fatto una bella doccia calda e poi ci siamo messi nel letto riscaldato dalla coperta eletrica. A domami!

Muang Khua

Hallo,

vanmorgen hebben we lekker lang op ons balkon ontbeten. Om 11 uur zou de boot vertrekken nar muang khua. Om 9.30 uur ben ik gaan kijken of er uberhaupt tickets werden verkocht. En ja! We konden mee. Om 11 uur waren we bij de pier. We werden naar een gammel bootje gedirigeerd. Met nog 6 andere reizigers en een aantal lokale mensen stapten we op. De rit zou 6 uur duren. Onderweg stopten we bij klei e dorpjes. Daar stapten mensen in of uit de boot en de boot werd ook volgestopt met tassen en zakken en dozen. Die werden bij een ander dorp dan weer uitgeladen. Deze tocht was ook weer echt een belevenis. Het leven langs de rivier is zo primitief ook. Je zag buffels in en langs het water, kippen en heel veel zwijnen. Blote kindjes speelden in het water. En de bevolking stond in het water krabbetjes te vangen of zaten te vissen in hun bootjes. ik heb weer ontzettend genoten en heb meer en meer bewondering voor deze mensen. Onderweg stopte de man van het bootje om een plas pauze te houden. Zijn vrouw ging gewoon voor onze neus aan de rand van het water zitten plassen. Door haar kleren heen. Dat valt mij sowieso op hier in laos, dat mensen gewoon overal zonder pardon gaan zitten plasen. Om 17 uur kwamen we aan in muang khua. Mam en ik vonden het meteen een lugubber dorpje. Niemand sprak een woord engels. We vonden gelukkig meteen een guesthouse. Maar het was echt moeilijk om erachter te komen of en hoe laat er een bus de volgende dag zou vertrekken naar Dien Bien Phu in Vietnam. Via andere reizigers ,die ook op de boot zaten bij ons, kwamen we er uiteindelijk achter dat er om 7 uur de volgende dag op een bepaald kruispunt een bus zou vertrekken. Nou....dat dan maar proberen morgen.....want we wilden hier zo snel mogelijk weg wezen. We hebben lekker gegeten in een lokaal restaurantje en een paar uur zitten kletsen met een oudere Italiaan die alleen aan het reizen was. Hij kon ons veel vertellen van eerdere reizen die hij gemaakt had. Dat was dus erg interessant. Om 21 uur zijn we naar bed gegaan want om 6 uur morgen staan we weer naast ons bed. Hopelijk kunnen we dan vertrekken naar Vietnam. Ik vond het noorden van Laos wel meer dan de moeite waard. Eigenlijk heb ik nooit eerder zo'n primitief stuk land gezien en zulk mooie en lieve mensen en natuurlijk niet te vergeten de overweldigende natuur hier. Nee dit stuk laos zal ik nooit meer vergeten!

x

ciao di nuovo

stamattina abbiamo fatto collazione sul nostro balcone. A le 9.30 sono andata a vedere se potevo comprare due biglietti per la barchetta che ci deve portare in 6 ore a Muang Khua. Questa barcha va solo se hanno abbastanza passegieri. E menomale cello fatta. A le 11 siamo andati al portile. Insieme con 6 altri viagiattori e gente lokale siamo partiti. La barcha era piccolissima, pero ci fermavamo in mezzo al fiume dove cerano piccoli villaggi per fare salire e scendere persone. Poi caricavano la barcha con valligie e borse e scatole per poi scaricarli in altri villaggi. Anche oggi mi giardavo intorno con occhi grandi. La vita qui al fiume e anche cosi primitiva. Vedevi le mucche nel acqua, gli porcelli, le galine, bambini nudi e sporchi che giocavano in mezzo a questi animali. La gente lokale fino a le ginocchia nel acqua che prendevano gli granchi sul fondo. Altra gente ne le barchette che pescavano. Non so ma questo paese mi piace troppo perche la gente e cosi gentile, allegra e simplice. Ci salutavano mentre passavamo. ad un certo punto la barcha si ferma e una donna scende da la barcha e si mette a fare la pipi cosi davanti a noi e non si spoglie neanche. Questo ho notato ga piu volte qui in laos che la gente fa la pipi cosi in mezzo a tutti...non e che si nascondono. A le 17 siamo arrivati a Muang Khua. Un brutto piccolo paese dove proprio nessuno parla inglese. Menomale abbiamo trovato molto veloce un guesthouse. Pero poi ci abbiamo messo un po di tempo per scoprire da dove e a che ora partiva il bus per vietnam il giorno dopo. Abbiamo chiesto ad altri viaggiatori in giro. A la fine abbiamo scoperto che il bus doveva partire a le 7 il viorno dopo sa un posto in paese. Vabe....allora ci facciamo trovare domani li a le 7 e vediamo. Siamo andati a mangiare in un piccolo ristorante. Per un po di ore abbiamo parlato con un viaggiatore italiano anziano che viaggiava dasolo. Aveva tanto da racontare su viaggi che aveva fatto. Molto divertente. Poi siamo andati a letto....chissa se domani ce un bus chd ci porta a Dien Bien Phu in vietnam. Midispiace lasciare laos. Sopratutto il nord! Non ho mai visto un paese cosi primitivo, la gente cosi bella e gentile, e poi una natura cosi splendida come ho visto in questi giorni. Non dimentichero mai questi giorni passati nel nord del Laos.

Nong Khiaw

Hallo weer. Vanmorgen zijn we met nog 8 andere reizigers met een bootje vertrokken naar muang ngoi neua. dit is een nog kleiner dorpje op 1 uur varen van nong khiaw. We zijn eerst een van de vele grotten gaan bekijken en daarna zijn we naar een uizichtspunt geklommen. Daarra zijn we weer een stukje terug gevaren en zijn we aangemeerd bij een og kleiner dorpje. Je kijkt echt je ogen uit. Hoe mensen hier op deze primitieve manier leven. Bijna niet te bevatten. we hebben een prachtige wandeling gemaakt naar een waterval. Onderweg hebben we gepicknickt met echt lokaal eten. We kregen het geserveerd op een groot blad. Stickie rijst en andere goedjes van aubergine, koriandere een soort spinazie en geklutst ei met vlees. Je moest ook e ht met je handen eten, de mensen hier gebruiken geen bestek en ook geen stokjes. Een hele ervaring dus. Ik vond alles erg lekker en mam ook! We hadden niet veel van de waterval verwacht, maar na ongeveer een uur wandelen na de picknick werden we toch beloond. Een mooie waterval en we hebben daar ook nog lekker gezwommen. daarna weer teruggewandeld. Daarna zijn we weer een stukje terug gevaren en meerden we aan bij een stukje strand waar de kajacks op ons stonden te wachten. We zouden 2 uur terug kajacken! Jezus.....maar goed dat hadden we zo geboekt. Het was niet eens zonder gevaren, want hier en daar was de stroming redelijk wild. Mam en ik kajackten achter onze gids aan en de rest daar weer achter. We zijn niet omgeslagen, maar af en toe scheelde het niet veel. Twee meiden achter ons waren wel omgeslagen. En twee anderen besloten om toch maar weer op de boot te klimmen. Maar wij hebben doorgezet en na twee uur, om 18 uur, kwamen we gebroken maar voldaan aan in nong khiaw. We zijn kapot maar we hebben super genoten van deze dag. Ook het kajacken tussen het karstgebergte was geweldig mooi! Af en toe spannend dat wel......maar geweldig mooi. Morgen reizen we per slowboat verder naar het plaatsje Muang Khua. Vandaaruit nemen we de bus naar vietnam. Tot snel!

ciao!

stamattina abbiamo preso con altri 8 viaggiatori e due guide una piccola barchetta. Dopo u oretta siamo arrivati in un villaggio ancora piu piccolo di nong khiaw con il nome muang ngoi meua. Li abbiamo visitato una delle grotte e poi siamo andati ad un punto di vista. Molto bello! Dopo di che abbiamo preso di nuovo la barchetta e siamo tornati ad un altro villaggio ancora piu piccolo.veramente e difficile capire che giorno d'oggi ce gente che vive ancora cosi. da qui abbiamo fatto una bellissima caminata che ci portava ad una cascata. A la metta abbiamo fatto un picknick. Abbiamo mangiato veramente cibo locale. Una voglia era il piatto. Poi mangiano con le mani qui, percio niente forchetta e neanche bastoncini. Bella esperienza e il mangiare era buonissimo. La cascata era anche bellissima! Abbiamo pure fatto il bagno. Invece poi di tornare con la barcha a nong khiaw siamo tornati con il kajack. Un po di paura avevamo...perche il fiume non era per niente calmo.ma io e la mama no ci siamo ribaltati menomale. Due altre ragazze si e poi due altri viaggiatori si sono ritirati a la metta e hanno preso la barcha. Ma io e la mama cella abbiamo fatta. Dopo due ore siamo arivati a nong khiaw. Stravolte quello si.....pero era bellissimo a kajackare in mezzo a questa natura...anche se a volte era un po pericoloso. Contentissime di questa giornata bella siamo arrivati nel nostro guesthouse. Domani prendiamo una barcha che ci porta a Muang Khua. Da li prendiamo un bus che ci portera in Vietnam. A presto!

Nong Khiaw

Hallo weer

vanmorgen zaten we dus alweer om 8 uur in de mini bus richting dong khiaw. Na 3 uur rijden kwamen we in udomxai. Hier mochten we even uitstappen en wat eten. Tja....er stonden wat lokale stalletjes. Met handen en voeten legden we uit dat we graag een groentensoep wilden. Want al dat vlees dat daar uitgestald lag trok ons niet zo. Het was wel even spannend wat we voorgeschoteld zouden krijgen. Daar kwam een vrouwtje aan met een grote kom met allemaal groene bladeren en slierten in een bouillion. Het smaakte echt verrukkelijk!! Om 12 uur reden we verder en er waren o dertussen 8 nieuwe passagiers uit frankrijk bij gekomen. Allemaal senioren. Ook met rugzak en al...echt knap! De 5 uur durende tocht naar dong khiaw was bar en boos. Geen asfalt....dus het was echt hobbelen....maar de uitzichten waren machtig mooi!! Bergen en valleien en rijstvelden. En al die primitieve kleine dorpjes die wij passeerden. Vorig jaar was ik al verliefd op laos, maar nu hou ik echt van laos! Zoals ik hier het leven zie heb ik het nog nooit ergens anders gezien. Het zuiden van laos is ook lang niet zo primitief als het noorden! Deze tocht zal ik nooit meer vergeten. Om 5 uur kwamen we aan in dong khiaw. Dit dorp ligt prachtig tussen het karstgebergte. We besloten dan ook ter plekke om twee nachten te blijven. Dan maar iets later in vietnam. We vonden een guesthouse met balkon dat uitkeek op de rivier en de bergen. Mam was echt laaiend enthousiast! We hebben heerlijk indisch gegeten en een excursie geboekt voor de volgende dag! Nu heerlijk slapen na een dag met veel geweldige indrukken!!

x

ciao

stamattina siamo partiti a le 8. Eravamo in due in un vurgoncino per 10 persone. Dopo 3 ore ci siamo fermati a Udomxai per mangiare qualcosa. Cerano delle stallette piccole con delle verdure e la carne. Io provavo a fare capire ad una donna che volevamo una zupa di verdure. Perche la carne che cera li non ci aspirava molto. Ci mandavano ad un tavolino e li aspetavamo cosa ci portavano. Dopo un po arrivava la donna con un piatto grande con dentro del brodo e delle foglie ferdi. Vabe proviamo.....era veramente buonissimo!! A mezzo giorno siamo partiti di nuovo e con noi nel bus venivano anche otto francesi anziani ma molto gentili. La strada da udomxai a dong khiaw no e asfaltata. Percio erano 5 ore dure. Pero erano anche 5 ore piu belle che ho mai visuto. La natura era proprio bellissima. Montagne, valli verdi verdi, fiumi etc. Poi passavamo dei villagi piccoli e molto poveri. Non so ma non ho mai prima visto posti come questo posto. a le 5 siamo arrivati a dong khiaw....un posticino meraviglioso in mezzo a le montagne. Abbiamo trovato un piccolo guesthouse con vista sul fiume e le montagne. La mama era tutta enthousiasta. Abbiamo subito deciso di rimanere qui 2 notti. Domani andiamo fare una escursione in questa zona...siamo curiosi. Adesso a letto....sodisfatte da questa giornata!

x

Luang Namtha

Hallo weer,

na een prima ontbijt werden we rond 8 uur per minibus naar de grensovergang met laos gebracht. Grappig om hier weer te zijn. Dit keer is het gelukkig wel een stuk rustiger. Alle formaliteiten gingen dan ook vrij snel. Dit keer moesten we naar het busstation in Huay xai gebracht worden in plaats van naar de pier waar de slow boten vertrekken. We willen namelijk het noorden van laos doorkruisen. Alles was prima geregeld. Om 11 uur stonden we op het busstation. Daar kochten we gelijk twee bustickets naar het plaatsje Luang Namtha op ongeveer 5 uur rijden van huay xai. De bus zou om 12.30 uur vertrekken. Er was een soort van eettentje naast het busstation. Daar hebben we noodle soep gegeten. Je ziet hier wel weer meteen het contrast met thailand. Het is allemaal zoveel primitiever. De mensen zijn heel vriendelijk maar willen niks van je. Ze spreken geen engels, dus je moet alles met handen en voeten duidelijk maken. Twee andere toeristen hadden noodle soep, dus wezen wij dat ook aan. Om 12.30 stapten we dus in de bus....nou ja bus....hij viel net niet van ellende uit elkaar. De 5 uur durende tocht was wel erg mooi! Vooral ook om het leven langs de weg te zien. Echt je waant je hier echt in heel vroeger tijden. Hutjes van hout en strooi, overal lopen kippen, varkens en honden rond. Daartussen lopen en rennen kleine kindjes naakt en vies rond. Oude mensen lopen met manden vol spullen op hun schouders. Je kijkt gewoon je ogen uit. zo primitief is het hier! Aangekomen in luang namtha konden we terecht in een leuk guesthouse. We hebben hier heerlijk gegeten. Omdat we niet veel tijd hebben in laos hebben we vanavond gelijk besloten om morgdn verder te reizen naar Nong Khiaw. Dit plaatsje moet heel mooi te midden van het karst gebergte liggen en dat willen we dus persee niet missen. Het zal wel een lange rit gaan worden, omdat de wegen bijna onbegaanbaar zijn. We gaan het mee maken.....

x

ciao a tutti

a le 8 ci hanno portato con il furgone al confine con laos. Strano ad essere di nuovo qui. Pero questo anno ce meno gente che l' anno scorso...menomale! Ci voleva poco passare la dogana. Poi il visto era subito pronto. E subito abbiamo trovato qualcuno che ci poteva dare un passagio fino a la stazione dei bus a Huay Xai. A la stazione abbiamo comprato due biglietti per il bus che va a Luang Namtha. Il bus partiva a le 12.30 percio avevamo tempo di mangiare qualcosa. Vicino a la stazione cera qualcosa che assomigliava ad un piccolo ristorante. Di nuovo vedevo la diferenza grande tra laos e thailandia. Thailandia e veramente svilupato bene...invece laos e rimasta ancora molto dietro. La gente e molto gentile e non vuole niente da te. Nessuno parla inglese, percio fare capire cosa voi e difficile. Cerano due altri stranieri nel ristorantino. Stavano mangiando una zupa di noodle con verdure. abbiamo fatto capire che volevamo anche questa zupa. A le 12.30 siamo partiti con il bus. Va be bus.....era piu un rottame....non ho visto mai una cosa simile. Pero il viaggio di 5 ore era molto bello. Nel senzo che vedevi la vita di tutti giorni per strada. Le cazette di legno e paglia....che pensi.....ma come puoi vivere cosi. Li in mezzo vedevi correre le galine, maiali e bambini piccoli nudi tutti sporchi. Poi i vecchietti con delle cieste su le spalle piene di robe pezanti. Non so...ma laos e veramente affacinante. La natura e bellissima...la gente ancora cosi pura....e poi quella poverta che ti fa veramente pensare! Ti mette veramente con i piedi per terra. Io mi ero gia innamorata lanno scorso di laos, ma adesso ancora di piu! quando siamo arrivati a luang namtha abbiamo subito trovato un bel guesthouse. Abbiamo mangiato benissimo qui e abbiamo anche deciso subito di viaggiare domani a Nong Khiaw. Questo deve essere u piccolo posto bellissimo in mezzo a le montagne. Pero la strada sara lunga perche non e asfaltata. Vabe vedremo...vi lascero sapere!

x

van pai naar chiang kong/ da pai a chiang kong

Hallo allemaal

Vanmorgen hebben we weer lekker ontbeten in de tuin bij ons bungalowtje. Daarna nog wat rondgewandeld en ergens geluncht en om twee uur vertrokken we per mini bus richting chiang kong. het was een mooie weg....maar echt veel haarspeldbochten. Ik werd dan ook echt misselijk. Vanaf chiang mai werd de weg wat rustiger. Het was wel een lange tocht. Om 22 uur kwamen we eindelijk bij ons onderkomen in chiang kong. Helemaal uitgeteld zijn we meteen naar bed gegaan. Morgen moeten we om 7 uur opstaan, want om 8 uur worden we naar de grens gebracht. Dan begint onze tocht door noord laos.

Ciao a tutti

Stamattina abbiamo fatto collazione nel nostro giardino! Poi abbiamo caminato on po intorno a pai. A le 14 abbiamo preso il pulmino per chiang kong. La strada era bella...pero talmente tante curve....poi quel autista non sapeva proprio guidare..ma bom. Dopo chiang mai la strada diventava meglio. a le 22 siamo arrivati nel nostro albergo a chiang kong. Stanche morte siamo andate a dormire subito! Domani ci alziamo a le 7 perche a le 8 ci portano al confine con laos. Sara di nuovo un giorno di viaggio domani!

X