Nou vandaag zijn we rond 10 uur opgestaan. Ik voelde mij nog best gaar en Petty eigenlijk ook. We hebben in het hostel ontbeten en daarna zijn we naar het koffie tentje Guan Valdez gegaan, om een lekkere ice-koffie te nemen en daar achter de laptop dingen voor Ecuador uit te zoeken. We zouden die middag weer naar Herman gaan. Maar uiteindelijk waren we pas om 15 uur klaar en waren we zo gaar, dat we geen zin meer hadden om helemaal naar de oude stad te lopen. Petty heeft Herman toen gebeld en uitgenodigd in ons hostel. Wij zouden dan voor hem koken. Dit vond hij erg leuk. Rond 17 uur was hij bij ons. Eerst hebben we broccoli soep gegeten en daarna hebben Petty en ik rijst gemaakt. Hij wilde graag het hostel bekijken. Dat was allemaal geen probleem. Hij wilde ons ook persee naar het busstation brengen. Zo lief!!!!!!Deze twee dagen is Herman echt een goede gids geweest en ook zo moederlijk naar ons toe. Zo van....pas op als je daarheen gaat en neeeeeee hier niet je fototoestel te voorschijn halen. Nou om 20 uur is Herman een taxi voor ons gaan zoeken en toen zijn we met zijn drieen naar het busstation gegaan. Om 20.25 uur hebben we afscheid genomen van Herman. Ik wilde hem nog graag geld geven voor de taxi rit terug, maar hij wilde daar niks van weten. Nou om 20.30 uur zijn we vertrokken naar het grensplaatsje Ipiales. Als het goed is komen we daar morgenochtend om 7.30 uur aan. Dus 11 uur in de bus. Hopelijk hebben we een beetje een goede nacht.
Vanmorgen zijn we rond 9 uur opgestaan. Rond 10 uur zijn we de stad ingelopen. Onderweg hebben we ergens ontbeten. Het is in de deze stad erg warm. Net zoals in Cartagena. In Salento was het frisser. Komt naruurlijk door het hoogte verschil. na het ontbijt zijn we de oude stad ingelopen. We wisten al vanuit de lonely planet dat deze stad niks voor toeristen te bieden heeft behalve de salsa. En dat is ook echt wel zo. De stad zelf is niet spectaculair. we hebben wat rondgeslenterd. Petty wilde graag even in een bloemenzaakje kijken waar ze allerlei mooie bloemstukken hadden uitgestald. De jongen in de winkel heeft ons uitleg gegeven over de bloemen. Ze hebben hier wel echt hele mooie bloemen. Zoveel kleuren en zo groot. Toen we weg gingen kregen we allebei een mooie roos mee ahhhhhh. Het viel ons ook echt op dat iedereen zo ontzettend aardig is in deze stad. Uberhaupt zijn de mensen hier in Colombia ontzettend vriendelijk, maar hier in Cali valt het helemaal op. We liepen nog wat rond en opeens sprak een colombiaanse man ons aan op straat. Of we konden vinden wat we zochten. We zeiden dat we de leuke plekken aan het zoeken waren in de stad. Wacht maar....zei de man......ik laat jullie Cali wel zien. Ik ben hier geboren en getogen hihi. Nou uiteindelijk hebben we de hele dag met Herman (zo heet hij) doorgebracht. Herman is 63 jaar oud hihi. Hij heeft ons eerst de stad laten zien. Daarna zijn we naar een park gegaan. Je kon trappen oplopen en de stad vanuit de hoogte bekijken. zowel de zuidkant als de noordkant. Hij vertelde ondertussen over zijn eigen leven. Waar zijn oma gewoond had, waar hij als kind voetbalde op het plein, waar hijzelf als kind gewoond had en ga zo maar door. Hij vertelde ook dat hij vaak in de rio ging zwemmen en dan met name net buiten de stad. Omdat daar het water nog heel helder is en je midden in de natuur bent. Dat wilden wij ook wel eens zien, dus hebben we met zijn drieen een taxi genomen. 10 minuten later kwamen wij aan. Hij wilde ons ook een kleine gemeenschap laten zien waar heel arme mensen wonen. Hij kent deze mensen en gaat vaak bij hen langs. We liepen bij de rivier omhoog en jeetje.......er stonden welgeteld 5 vierkante houte blokkendozen met plastic voor de ramen. In de eerste blokkendoos zat een piep klein winkeltje. Er kwamen 6 kinderen aangerend. Herman begroette hen allemaal uitbundig en kocht een koekje voor ieder kind. Hij zei dat we onze eigendommen zoals de camera beter bij de man van het winkeltje konden laten, omdat het niet slim is om hier met van alles rond te lopen. Dat hebben we toen gedaan en we zijn verder gelopen naar de andere huisjes. in een huisje was er net een maand geleden een baby geboren en we werden binnen uitgenodigd. jeetje....het is helemaal moeilijk om zo`n huisje van binnen te zien. het is 1 ruimte waar vier bedden in stonden en een bank en in een hoek stond er een grote pan op een vuur. Er kwam veel zwarte rook vanaf......dat was dus de keuken. Op de vloer lag er plastic met daartussendoor de harde grond van buiten. En in dit huisje leven dus minimaal 6 mensen samen. Het baby´tje lag in een soort hangmatje boven een van de bedden. Ik kreeg hem in mijn handen geduwd. echt een mooi kindje!!!!!!De moeder was ook erg mooi. Een meisje van net twintig schat ik. Verder was de moeder van de moeder van het kindje aanwezig en nog een broer en een jong meisje en nog een jonger meisje. Ze waren allemaal zo aardig en zo lief. Ze bleven maar zeggen hoe welkom we waren. De vader van het baby`tje kwam in het verhaal niet meer voor. Na 15 minuten zijn we naar het andere huisje gelopen waar de oma woont. Even voor de duidelijkheid. De moeder van de moeder van de moeder van het baby´tje. Dus eigenlijk de overgrootoma alweer van de baby hihi. Echt een mooi mens om te zien. ze stond in haar tuintje de was te doen onder een soort waterstraal. We kregen een lekkere vrucht te eten met de naam Guanabana. Er werden drie emmers omgedraaid waar we op konden zitten en toen kregen we deze vrucht in onze handen geduwd. Een meisje van 10 jaar vroeg of we ook een lekkere sinaasappel wilden....want ja die groeien hier ook en zijn zo lekker!!!!!Dat wilden we wel.....en echt ze waren overheerlijk!!!!!!!Daar zaten we dus tussen de kippen de kinderen de honden de katten en de overgrootmoeder hihi. En om ons heen stonden bananenbomen, sinaasappelbomen, guanabanabomen, mangobomen. Echt van alles en alles even heerlijk. Ik vroeg of ik iets kon betalen voor het fruit dat we gegeten hadden, maar de vrouw wilde er niks van weten. Na het eten van het fruit zijn we naar de rivier gegaan en heeft Herman een duik genomen. Wij hadden niks bij ons. Petty en ik hebben nog lollies gekocht voor de kinderen en daarna zijn we terug gegaan naar de stad. Onderweg vertelde Herman van alles over Colombia. In de stad hebben we wat gedronken. We wilden Herman graag iets te drinken aanbieden voor het gidsen de hele dag. Daarna moesten we nog eten en het was al 18 uur geweest. Herman heeft ons toen bij hem thuis uitgenodigd. We zouden naar de supermarkt gaan en daar eten kopen en dat dan bij hem koken. Hij wilde eerst even langs zijn huis om geld te halen. We liepen met hem mee naar binnen en schrokken alletwee. Herman ziet er netjes uit en heeft nette kleren aan. Hij had ons verteld dat hij lang in New York had gewoond met zijn gezin. Nu zijn kinderen allemaal volwassen zijn had hij besloten om terug te gaan naar Colombia. Ik dacht dus dat hij minimaal in een 3 kamerappartement zou wonen. Maar nee.....we kwamen binnen in een klein vierkant hok met alleen een bed en een tv en een kast. Verder was er een klein hokje zonder deur met een douchekop en een wc. En er was een heel klein hokje met een wasbak en een electrisch fornuisje. Dit moets de keuken voorstellen. Ik was nog perplexer dan vanmiddag bij die andere mensen. Ik had nooit gedacht dat herman zo zou leven. Ohhh jee en hier zouden Petty en ik koken. Dat werd een hele uitdaging. We gingen dus eerst met zijn drieen naar de supermarkt. Petty en ik wilden graag voor de boodschappen betalen, maar nee....daar wilde Herman niks van weten. Terug in het flatje is herman gaan douchen en zijn wij gaan koken. Het was niet makkelijk. Hij heeft weinig kookgerei....dus je moet wel creatief zijn. Maar uiteindelijk is het gelukt. Na goed zoeken hebben we twee messen gevonden waarmee we groenten konden snijden. Welgeteld had hij 1 vork en twee lepels. Een vergiet had hij niet. Zo kom je er wel achter hoeveel luxe wij kennen......echt niet te geloven. Buiten zijn appartementje op de derde verdieping was er een soort opening. Een soort terras eigenlijk. Daar zijn we op de grond gaan zitten met ons eten, want een tafel en stoelen heeft Hij niet. hij vond de spagetti overheerlijk. Hij zei dat hij al lang niet meer zo goed had gegeten. we hadden express teveel gemaakt zodat hij er de volgende dag ook nog van zou kunnen eten. Na het eten heeft hij de afwas gedaan......nou ja zonder heet water dan. En toen wilde hij ons het nachtleven laten zien. Want we konden niet weggaan zonder een salsa avond te hebben meegemaakt. Ik was wel bekaf. Ik had namelijk al 2 dagen weinig tot niks geslapen. En deze dag was om 9 uur begonnen en nu was het alweer 22 uur. Maar goed, we zijn toch meegegaan. We zijn in drie tenten geweest. Het was best leuk maar ik had geen zin om te dansen. Petty heeft uiteindelijk nog met Herman gedanst en rond 24 uur zijn we terug gegaan naar het hostel. We zouden de volgende dag weer met Herman afspreken.
Nou....vanmorgen zijn we dus om 5.30 uur opgestaan om de koeien te melken. komen we daar aan, kan het niet. de boer was zelf erg laat gearriveerd en de koeien moeten voor een bepaalde tijd gemolken zijn. we hebben even staan kijken en uitleg gekregen en toen zijn we maar terug gegaan naar het hostel. we hebben om 7 uur ontbeten. de rest van de dag zijn we in het hostel gebleven. petty moest haar site nog bijwerken. ik heb lekker liggen lezen. rond 16 uur hebben we een taxi naar het dorpsplein genomen en om 16.45 uur zijn we de bus naar Armenia ingestapt. rond 17.30 uur kwamen we op het station. we wilden een ticket boeken voor ipiales....maar nee alles is uitverkocht tot en met zondag. wij balen. er kwam een man naar ons toe die zei.....er is een bus om 18 uur naar Cali. vanuit Cali kun je dan een bus pakken naar Ipiales. nou dat hebben we gedaan. De rit duurde 3 uur. op het busstation in Ipiales was het ontzettend druk. Er stonden rijen en rijen voor de loketten. We kwamen erachter dat ook hier alle bussen volzitten naar Ipiales tot en met zondag. Vandaag is hiet de semana santa begonnen. Iedereen heeft vakantie! wij dachten dat dat pas de week daarna is. Nou we hebben dus maar een bus geboekt voor zondagavond. Daarna hebben we wat gegeten op het busstation en toen hebben we een taxi genomen naar het centrum van Cali. de taxi chauffeur heeft ons afgezet bij een hostel. We waren bekaf. We zijn dan ook meteen naar bed gegaan. Nou onverwacht 2 dagen Cali hihi. tja reizen is ook aanpassen.
Hallo weer Vandaag hebben we een lekker relaxed dagje gehad. We hebben ontbeten en we hebben de foto's geordend op de computer. Rond 2 uur zijn we gaan lunchen in salento. Tijdens de lunch zagen we ineens Armen. De duitse jongen die met ons de ciudad perdida heeft gelopen. We zijn samen naar een uitkijkpunt in het dorpje gelopen. Daarna hebben we ergens gegeten met zijn drieën. Hij is uiteindelijk meegelopen naar ons hostel om te kijken of hij daar ook zou kunnen slapen. En ja hoor.....hij blijft ook hihi. Nu zit ik te typen. Ik ga naar bed, want morgen staan Petty en ik om 5.30 uur op. We gaan koeien melken hihi. Ik heb dat nog nooit gedaan. Daarna blijven we nog tot 15 uur hier en dan nemen we de bus terug Naar Armenia. Dat duurt ongeveer 50 minuten. Om 18.30 uur nemen we de bus vanuit Armenia naar Ipiales. Dit is een grens dorpje bij Ecuador. De busrit duurt 14 uur. Dus de hele nacht pfffff. We hebben maar besloten om in een keer naar Ipiales te gaan. Vanuit Ipiales is het nog 3 uur naar het dorp Otavalo in Ecuador. Dit betekent dat we overmorgen dus in Ecuador zijn. Eerst zouden we pas volgende week naar Ecuador gaan. Maar we zagen dat het ook vanuit hier in een keer kan. En omdat we gepland hadden om begin april in Ecuador te zijn, hebben we dit zo besloten. Jeetje we zijn nu ook alweer 5 weken in Colombia. Dit is echt een fantastisch land......ik zal het zeker gaan missen. Maar ja we zijn ook erg nieuwsgierig naar Ecuador........dus daar gaan we dan hihi. Mensen tot snel in Ecuador!!!
Vanmorgen hebben we weer lekker ontbeten. Om 9 uur zijn we naar salento gewandeld. De eco-boerderij waar wij slapen ligt namelijk 15 minuten buiten het dorp. In het dorp stonden er jeeps te wachten om mensen naar de cocoa vallei te brengen. Toen we het hostel uitliepen, liep simba de hond van de koffie boerderij met ons mee. Gisteren is hij de hele weg terug gelopen met ons naar het hostel. Wij dachten dat hij dat vaker deed. Maar nee dat was niet normaal. De mensen van het hostel hebben Pedro gebeld. Die was al ongerust. Hij was blij dat de hond terecht was. Maar natuurlijk kon simba die avond niet terug. Dus ze zouden hem vandaag komen halen. Maar toen wij dus vanmorgen om 9 uur wegliepen liep hij met ons mee. We zeiden nog.....hou die hond binnen. Maar niemand luisterde. Uiteindelijk kwamen we op het plein en gingen we in de jeep zitten. Simba begon te blaffen en rende achter de jeep aan. Petty en ik besloten toen om hem mee te nemen naar de vallei.want als we hem daar lieten wisten we ook niet of hij de weg terug wist naar de boerderij. Nou om 10 uur begonnen we aan de wandeling. De eerste 2 uur liepen we alleen maar door de jungle en langs een rivier. We dachten.....nou waar is die vallei eigenlijk. Toen liepen we naar boven. We kwamen aan bij een uitkijkpunt en vandaaruit moesten we 1,5 uur naar beneden lopen. En dan zouden we dus pas door die vallei komen. Maar we konden niet meteen beginnen aan de wandeling naar beneden. Want het begon te onweren en te regenen. Uiteindelijk zijn we na drie kwartier schuilen toch maar gaan lopen. De regen was veel minder. Maar na een uur begon het toch te regenen. Wij en simba waren totaal nat geregend hihi. Beneden in de vallei konden we niks zien bijna. Toen we schijnbaar bijna bij de uitgang waren hebben we de verkeerde weg genomen. We liepen weer helemaal door de jungle. We liepen over gevaarlijke bruggen heen....en het ergste...simba durfde er niet overheen. Dus we moesten hem ook nog dragen hihi. Na drie kwartier dachten we...dit kan niet.....we hadden allang bij de uitgang moeten zijn. Dus zijn we terug gelopen. We kwamen twee mannen tegen op een paard en die zeiden dat we de andere kant op moesten. Jeetje we hadden dus een uur geleden al bij de uitgang kunnen zijn. Maar het mooie was dat de zon was doorgebroken en de bolken weg waren. Dus toen we weer door de vallei kwamen hadden we een super uitzicht hihi. Dus ookal zagen we er alledrie uit als verzopen katten......we hebben toch maar mooi de cocoa vallei met mooi weer kunnen zien. Uiteindelijk hebben we om 16.30 de jeep terug genomen naar salento. We hebben vanavond weer met het Nederlandse stel gegeten. Om 22 uur waren we bekaf en zijn we naar bed gegaan. Hopelijk komt Pedro morgen simba halen hihi.
Vandaag op tijd opgestaan. Na het ontbijt zijn we met 5 man naar de koffie boerderij gelopen voor de koffietour. De wandeling ernaartoe duur ongeveer 1,30 uur. Echt super. Een deel ging door de jungle en een deel ging langs de rivier. En die groene bergen om je heen.......echt wauw! Toen we er bijna waren kwam een van de gezinsleden ons halen omdat de boerderij nogal verscholen ligt. De boerderij is van een klein gezinnetje. Vader, moeder en twee kinderen. Ohhhh en her boerderijtje ligt mooi. Helemaal midden in de jungle midden op een berg. Het uitzicht is super. En al die exotische vogels. Wauw....we hebben onder andere een heel mooie toekan gezien. De man ( Pedro) heeft ons eerst een rondleiding gegeven op zijn land. Dat bestaat voornamelijk uit jungle. Ze hebben ook koffiebomen. Maar ze verkopen geen grote hoeveelheden koffie. Het is meer voor hen zelf en de paar toeristen zoals wij. Hij heeft ons veel verteld over alle soorten planten in de jungle. Daarna kregen we een heerlijke lunch van zijn vrouw. Wn. Daarna heeft hij ons het hele proces van de koffieboon tot aan de koffie laten zien. Ik heb mijn eigen gemaakte koffie zelfs ingepakt en ik heb het gekocht. Sim....ik weet hoe gek je bent op koffie. En dit is echt zelf gemaakt zonder chemische toestanden hihi. We zijn daar tot half vijf gebleven. Daarna moesten we het hele eind weer terug lopen voor het donker. Petty en ik hebben daarna in het hostel gekookt samen met een Nederlands stel. En nu zit ik te typen. Als het lukt zet ik morgen de foto's op de site. We gaan morgen weer iets leuks doen. Jullie horen het snel! Ik ga nu douchen en naar bed. Ik ben echt moe. Maar dit was echt weer een super leuke dag.
Kus
Vandaag zijn we om 9 uur weggegaan uit het hostel. Ik was echt blij hihi. Rond 10 uur waren we op het busstation. We wilden daar uitgebreid ontbijten, dus we hebben tickets gekocht voor de bus van 11.45 uur. We zouden eerst met de bus naar Armenia gaan en van daaruit met een bus naar salento. We hebben 6 uur in de bus gezeten naar Armenia. De busrit was fantastisch. Die bergen! En alles zo groen.....echt wauw dat uitzicht. Colombia is zo divers. Rond 18.30 uur waren we in Armenia en om 19 uur hebben we de bus gepakt naar salento. We kwamen in salento om 20.30 uur. We hebben daar in een restaurantje gegeten en daarna hebben we een tuctuc genomen naar ons hostel. Het hostel is echt leuk. Het is een eco-boerderij. En het uitzicht hier is echt super! Weer een super omgeving. Morgen gaan we een koffietour doen!
Kus
Hallo allemaal
Nou vandaag was een vreselijke dag. We mochten bijna niks eten. Alleen fruit. Anders zouden we het vannacht erg zwaar krijgen. Sowieso hebben we de hele week geen vlees gegeten. Dat mag namelijk niet een week voor het ritueel. Daarnaast mag je een week geen drugs gebruiken, geen alcohol drinken en niet roken. Nou ja dat is voor ons allemaal niet moeilijk hihi. Maar vandaag was wel zwaar. Vannochtend heb ik alleen een appel gegeten en een paar droge crackers. Ik heb zitten lezen.....maar nog steeds is het hier erg koud. Ik had erg veel kleding aan, maar dat hielp niks. Rond 1 uur zijn Petty en ik en nog een ander meisje een wandeling gaan maken in de omgeving. De wandeling duurde 1,5 uur en was erg mooi. Vooral door de bossen. Maar het was wel erg zwaar vanwege de hoogte en doordat we weinig tot niks hadden gegeten. Rond 16 uur waren we terug in het hostel. Ik heb nog wat zitten te lezen om de tijd te doden. Rond 17.30 uur vertrokken we eindelijk naar de plek waar het ritueel plaats zou vinden. Omdat het veel heeft geregend was het erg vochtig. Rond 18 uur zaten we dan in een klein huisje. We waren met 13 man vanuit het hostel gekomen en er zouden nog 10 mensen bij komen. In het huisje hebben we dus alsnog 2 uur gewacht op de andere mensen. Ik werd al een beetje chagrijnig door de kou en door het feit dat ik niks meer gegeten had sinds vanmorgen. Maar goed....je moet er wat voor over hebben. En......mijn reismaatje is altijd zo positief hihi. Daar kan ik nog wat van leren. Nou rond 8 uur gingen we dan eindelijk maar de tent waar het ritueel zou plaats vinden. Het was een grote tent met rechtsen links een opening om naar buiten en naar binnen te kunnen. We moesten een matje en een deken pakken en rond het vuur gaan zitten. De mannen aan een kant van het vuur en de vrouwen aan de andere kant. We mochten absoluut niet samen zitten. Mijn god toen werd ik al sceptisch hihi. Nou eerst werd El van alles uitgelegd over het medicijn ajahuasca. Ze vroegen of er iemand ongesteld was. Een israëlisch meisje zei in eerste instantie van wel. Nou dan mocht ze absoluut niet in de kring zitten, want de energie die vannacht bij iedereen vrij zou komen kon gevaarlijk voor haar zijn. Toen zei ze ineens dat ze het niet meer was. Okay........zei de medicijnman........maar we moeten je dan wel beschermen. Dus ze moest even apart gaan zitten en toen begon een van de medicijnmannen ( er waren er 2 ) om haar heen te dansen. Hij had een groot blad in zijn hand en sloeg haar daarmee terwijl hij een of ander vaag lied zong. Na 10 minuten was hij klaar en mocht ze weer bij ons komen zitten. Petty zei tegen mij: gelukkig dat jij niet ongesteld bent hihi. Ik merkte aan haar dat zij hier ook te nuchter voor is. De medicijnmannen legden uit wat het medicijn inhoudt. Het medicijn moet jou dichter bij jezelf brengen. Voort je het drankje drinkt moet je bedenken wat je wilt leren over jezelf. Zij geloven dat je door het drankje dichter bij je ziel komt en dus weer dichter bij de aarde. Het drankje helpt je met te zien wat echt belangrijk is in het leven. En zo praatten ze maar door. Ik zag iedereen gefascineerd kijken. Jeetje.........ik geloofde niks van wat die man allemaal zei. Nou toen vroeg een van de medicijnmannen wie er voor het drankje een ander medicijn wilde om de hersenen helemaal vrij van gedachten te krijgen. Het medicijn hield in dat de medicijnman met een pijpje tabak in je beide neusgaten zou blazen. Nou nee dank je.....dacht ik. Petty heeft het wel gedaan. Ze zei dat het net leek alsof er hele sterke peper in je neus werd geblazen. Ik had echt op dat moment al zoiets van........wat doe ik hier.......ik vind het zo'n onzin. Iedereen heeft het gedaan behalve ik. Daarna ging er een dikke sigaar rond. Het was de bedoeling dat je telkens als je inhaleerde moest bedenken wat je wilde bereiken met het drinken van de ajahuasca. Toen had ik het helemaal gehad. Dus echt niet dat ik een sigaar ga roken. Dat heb ik als enige dus ook niet gedaan. Ik dacht......hou toch op........nu geloof ik al helemaal niet meer in dat medicijn. Nou en uiteindelijk kwam het drankje tevoorschijn. Eerst moesten de mannen 1 voor 1 nar voren komen. De medicijnman schonk telkens wat van het medicijn in een kopje en dan begon hij met zijn hand over het kopje te bewegen en een of ander gebed op te zeggen. Als hij dan klaar was met het gebed liep er iemand naar voren en ging op zijn knieën voor de medicijnman zitten. De medicijnman gaf het kopje aan de desbetreffende persoon en begon een gebed op te zeggen dat de persoon dan na moest zeggen. Na het gebed moest je dan het kopje met ajahuasca in een teug leegdrinken. Ik was erg bang dat ik het meteen weer zou uit spugen, omdat het zo vies moest zijn. Maar dat viel wel mee. De medicijnmannen hadden wel gezegd dat iedereen zeker zou gaan overgeven. Je moest in ieder geval proberen het drankje minstens 15 minuten binnen te houden. Zo niet dan moest je een nieuw drankje halen, omdat het anders geen effect heeft. Jeetje al na 10 min rende de eerste persoon naar buiten om over te geven. Mijn god wat vreselijk om dat te horen. Ik zat bij het vuur. De medicijnmannen begonnen met instrumenten muziek te maken en te zingen toen iedereen het drankje had gehad. Ik zat daar en in eerste instantie voelde ik niks. Maar na een half uur begon ik mij echt ziek te voelen. En om mij heen hoorde ik continu mensen overgeven. Dat was zo verschrikkelijk. In eerste instantie hoorde ik mensen buiten de tent. Later begonnen mensen ook gewoon in het vuur te kotsen. Sorry dat ik kotsen zeg....maar jeetje dat geluid continu. Ook de medicijnmannen kotsten in het vuur en gingen dan gewoon door met zingen en spelen. Ik kon dat geluid van kotsende mensen en de muziek echt bijna niet meer aanhoren. Ik werd zieker. Ik begon te trillen en ik kon niet meer recht lopen. Ik was ontzettend misselijk......maar ik kon gewoon niet overgeven. Petty lukte het uiteindelijk wel. Daarna voelde zij zich beter. Zij heeftbzich niet echt ziek gevoeld en zij heeft verder ook geen visioenen gehad ofzo. Ik voelde mij wel echt naar. Als ik in het vuur keek voelde ik dat ik moest overgeven, maar als ik naar buiten ging kwam er niks. Om mij heen bleef ik maar mensen horen overgeven. Er stonden twee wc's buiten en toen ik naar buiten ging om weer een poging te doen om over te geven, hoorde ik mensen op de wc die diarree hadden. En echt heftig ook. de medicijnmannen zeiden dat het overgeven en deciare nodig zijn om alle giftige stoffen uit het lichaam te verwijderen. Ik raakte in paniek en dacht.....ohhhh alsjeblieft laat mij geen diarree krijgen. Gelukkig heb ik dat die nacht niet gehad. Na ongeveer 3 uur kon ik eindelijk overgeven. En wat er dan uitkomt. Een hele zwarte brei. Mijn god......ik ging weer de tent in en voelde mij nog steeds beroerd. Ik heb de rest van de nacht bij het vuur gelegen. Maar ik kon absoluut niet slapen. Ik keek steeds naar de punt van de tent en zag daar een tijger kop in. Jeetje ik heb dus wel even visioenen gehad. Verder hoorde je de rest van die nacht continu die muziek en dat nare zingen en kotsende mensen om je heen. Het was echt een bizarre nacht. De medicijnmannen hebben de hele nacht muziek gemaakt. Vanaf 22 uur tot de volgende ochtend 7 uur. Ik was zo blij toen het licht werd! Rond 8 uur moest iedereen die nog niet gereinigd was die nacht naast elkaar gaan zitten. Ik was nog niet gereinigd, dus tja ik moest er ook bij gaan zitten. Een van de medicijnmannen begon om ons heen te dansen en spoot een of ander goedje in ons gezicht. Daarna begon hij ons met een groot palmblad te slaan. Hij bleef maar zingen en om ons heen dansen. Daarna kwam hij voor je staan en smeerde hij je gezicht en armen in met een soort zalf. En dan was je gereinigd. Bij Petty hadden ze dat al een paar uur eerder gedaan en bij een paar anderen ook. Jeetje ik vond het echt allemaal een poppenkast. Ik wilde alleen maar terug naar het hostel en een douche nemen. Ik voelde ook dat mijn darmen begonnen te protesteren. Ik ben dus rond 8.30 uur met een paar anderen terug gegaan naar het hostel. Petty is gebleven om mee te doen met het sauna ritueel. Ik wilde echt niet meer. Ik was moe en voelde mij ziek. In het hostel heb ik gedoucht en ik heb de rest van de dag niks gegeten. Ik had diarree en voelde mij niet lekker. Ik wilde op Petty wachten om iets te eten. Zij kwam uiteindelijk pas om 17 uur terug. Jeetje ik dacht dat ze ontvoerd was ofzo. Nou zei ze......wees blij dat je niet hebt meegedaan met dit sauna ritueel. Dit was bijna nog zweveriger en het duurde dus heel lang. Ze was echt helemaal kapot. Ze zei dat ze alle warme stenen moesten verwelkomen hihi. En ze moesten in de sauna mee zingen met de medicijnman en ze moesten een eigen gebed verzinnen en dat opzeggen. Petty zei.....pries jij zou je echt dood geërgerd hebben. Ze zei.....ik voelde mij zo anders dan de rest. Alle anderen deden echt mee. Hihi ik begreep helemaal wat ze bedoelde. Toen ik die ochtend met een aantal mensen uit het hostel ben terug gegaan,hadden ze allemaal levendige verhalen over wat ze allemaal gezien hadden die nacht. En wat ze gevoeld hadden en dat hetzo fantastisch was........nou ik vond het helemaal niks aan. Maar ik hield mijn mond maar. In het hostel heb ik de hele dag zitten lezen terwijl iedereen om mij heen heel enthousiast bleef door praten over die nacht. Ik voelde mij echt alles behalve goed. En dat het hostel zo koud en vochtig was hielp ook al niet echt. Nou toen Petty terug was in het hostel hebben we gekookt en we zijn daarna naar bed gegaan. We waren bekaf. We hebben in onze kamer nog zitten lachen om Petty haar verhalen van die dag en onze verhalen van die nacht. We zijn zo anders dan die hippies in ons hostel. Er was nog een Nederlandse jongen die er ook niks aan had gevonden. Dat vonden we wel fijn hihi. Nou we waren blij dat we naar bed konden. Morgen staan we vroeg op en dan gaan we weg. We gaan dan door naar salento
Nou dit was mij de ervaring wel......ik zeg wel.....eens maar nooit weer!
Kus
